Anneler günü, babalar günü, sevgililer günü!…
Bıraksak mı bir kenara artık bir insanı yalnızca bir günde hatırlama safsatalarını? Birini seviyorsanız, o hep vardır ;ya da sevmiyorsunuzdur da, yoktur işte…
Usulca kutlayın babalar gününü de, kendi içinizde…
Göstere göstere değil içten, samimi, dupduru…
Düşünün lütfen kutlarken; babasını kaybetmiş insanları, evladını kaybetmiş babaları, babasını hiç tanımamış yavruları, evladı olsa da göremeyen babaları, babası olsa da onu göremeyen evlatları, yada babasını hiç bilmeyenleri…
Usulca kutlayın lütfen! Yaşayan tüm babaların, baba adaylarının, evlatlarına babalık yapan tüm annelerin, yüreğinde babalık duygusunu hisseden henüz baba olmamış erkeklerin, babası farklı biri olan çocuklara“ babalık“ yapan yüreği kocaman adamların, torunlarına babalık yapan dedelerin…
Bu özel gününü kutluyor, yavrularıyla nice yıllar diliyor ve Allah ayırmasın diyorum.
Hakkın rahmetine kavuşmuş babalara da Allah’tan rahmet diliyorum. Mekânları cennet olsun.
Ülker Ferman Gazi
