“Şalvar” geleneğinin gerçek masalı

0
304
Geleneklerin  toplumdakı  yeri ve önemini anlayarak, bu topraklarda yaşatmak ilk olarak, köklerimize duyulan saygının değeridir. Daha sonra çocuklarımıza ve yarınlarımıza bırakılacak mirastır. Yazarımız Rabia Çelik, hepimizi örf ve geleneklerimizi unutarak, modern tarzda yaşamaya gayret eden,  aslında  “şalvar” değil de,  “tayt” giymeyi tercih eden bizlere bir mesaj vermekten ziyade, Türkiye’de çok ilginö bir geleneği bizlerle paylaşıyor…
Bizim buralarda eskiden bayramlık şalvar geleneği vardı. Gelin, kız, kaynana, görümce bütün kadınların nasibine bir bayram şalvarı düşerdi. Elbette şalvarlıklarda bu sıfatlara uygun seçilirdi.
 Köye gelen parçacıdan, evin kızlarına ve körpe gelinlerine dallı güllü, canlı renklerde şalvarlıklar seçilirken evin annesi sade ve daha ağır renkler seçerdi. Şalvarlıklar ne zaman alınmış olursa olsun, şerefe günü biçilir, arefe günü dikilir, bayram sabahı giyilirdi. Eskiden her evde muhakkak şalvar diken biri bulunurdu. Genelde evin annesi (kayınvalidesi) yapardı bu işi. Dikemeyene de bilenler yardım eder, arefe sabahının erken saatlerinden akşama kadar her evden, şimdi antika denilen portatif dikiş makinalarının sesi gelirdi. Elbette o şalvarlıklardan nasiplenen, o ramazan havasına o bayram telaşına düşen, şimdilerde ise “ah o düştüğüm telaşlarda kalabilseydim” diyen kız çocuklarından biriydim. Annem bana hep kırmızı yahut pembe çiçekli şalvarlık alırdı. Nenem de hepimizin şalvarını besmele ve dualarla sırasıyla dikerdi.
“Şimdi bu anı nereden canlandı” diyeceksiniz. Malûm bugün Ramazan Bayramı’nın ilk günüydü. Benim şeyhim de (annem) yine her bayram olduğu gibi etrafa talimatlar yağdırıp bayramın tadını çıkardı. Akşam üzeri bana seslendi, yanına gittiğimde elinde benim emektar şalvar vardı. “Sana önümüzdeki bayrama güllü dallı bir şalvarlık alayım. Arefe dikerim, bayram giyersin” dedi. Çocuk gibi sevindim. Ama bu vaadle beraber verilen mesajı da aldım. Giydim şalvarı geçtim mangal başına.
 Kardeşlerim, “abla senin bayramın annem şalvarı eline verene kadar” deselerde, benim bayramım, annem şalvarımı elime verince başlar… Allah seni başımdan eksik etmesin de ben o şalvarı hep giyeyim ANAM!

Sevgilerimle

Rabia Çelik/VOİCEPRESS

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here